رباعی

از بخت، اگر شِکوه کنم جا دارد

هرکس که به ما رسید دعوا دارد

تو برکۀ من هستی و من ماهیِ تو

این دوری و دوستی چه معنا دارد؟

***

تو نسبتی از قدیم با ما داری

چندیست ولی ز عشق پروا داری

در حسرتِ رویت این رباعی گفتم

شاید که ببینی و مرا یادآری

***

بعد از تو به چشمِ آسمان، اشکِ غم است

خون بارَد اگر فلک برای تو کم است

جانبازِ شهیدِ مایی و تا به ابد

یاد تو ضریح است و دل ما حرم است

ح.حامدی

99/2/28

ای دل غافل

این شعرها نتیجۀ یک عمر زحمتن

گفتم به بعضیا که فقط فکرِ تُهمتن

افرادِ کنجکاو و فضولی که روز و شب

مشغول حرفِ مفتن و در حالِ غیبتن

یک عدّه هیچکاره که از صبح تا غروب

آماده ی مُداخله تو کارِ ملتن.....

کو عشق و یار؟ ای دلِ غافل! کدوم نگار؟

کی گفته من مخاطبم از این جماعتن؟

معشوقِ من خیالیه و آسمونیه

دوشیزگانِ خاک بهش بی شباهتن

اصلاً یه جن بهِم غزل الهام میکنه

از بختِ بد، اجنّه هم اربابِ وحشتن!

حتی شراب و باده و صهبای شعرِ من

یک پاکت آبمیوه و یک پارچ شربتن

منظور من ولی مگه میره به گوششون؟

این قومِ حرفِ مفت ، به دور از خجالتن

#

این حرف را شما که عزیزی به خود نگیر

تنها مخاطبم دو سه تا بی لیاقتن

اشخاص مغز فندقیِ جاهلی که پاک

دادن اجاره عقل و از اندیشه راحتن

نزدیک نه غریبه نه دشمن نه دوست نه

از قوم و خویش بنده و داغ از حسادتن

"ح.حامدی"

خرداد 95

طعم خوشبختی

اگه حال وهوای گریه دارم

اگه میخونم وغم توصِدامه

بدون؛ لبریزه عشقه باتو قلبم

اگه بارونی ام، این از خدامه

گلوم سنگینه بغضی کهنه داره

دلم میخواد بشم ابر و ببارم

کجان اون شونه های مهربونت؟

میخوام روش تا قیامت سربذارم

کنار تو پر از حسّ غرورم

فقط با تو می بینم قلّه هارو

سراپات آیه های وحی ونوره

توچشمای تو من دیدم خدارو

همش اصرارم اینه که بمونی

تو میگی موقع رفتن رسیده

نگو میرم، یکم فکر منم باش

عزیزم! ازتو این حرفا بعیده

عجب حسّ زلالی با تو دارم

چقد پاک ونجیب و سر به زیری

یقین دارم دلت راضی نمیشه

که از من هُرم دستاتو بگیری

شبیه بالِ پروازی برا من

قشنگه پر زدن اما دوتاییش

حسودیشون میشه مَردُم به حالم

تو ازبس خوب وخانومی خداییش

تو آخر مال من میشی، میدونم

اگرچه خونه هامون خیلی دوره

اگه هرکی یه ساعت با تو باشه

میفهمه طعم خوشبختی چه جوره

میام با یک بغل لبخند و بوسه

درو بازم به روم باخنده وا کن

نفسهاتو بریز رو صورت من

دوباره تودلم آتیش به پا کن